W 1908 roku w Mikołowie powstało Towarzystwo Śpiewacze "Harmonia", w którego szeregi wstąpili również łaziszczanie. Do roku 1912 mikołowska "Harmonia" była chórem dla całego okręgu. Ponieważ znaczną część chóru stanowili śpiewacy z Łazisk Górnych w 1910 roku utworzono w Łaziskach filię "Harmonii". Okres działalności śpiewaków łaziskich w ramach "Harmonii" zaowocował powstaniem samodzielnego chóru. 27 listopada 1913 roku w prywatnym domu górnika Franciszka Rygulskiego przy ulicy Wiejskiejzebrali się śpiewacy i założyli chór "Gwiazda". Nazwa ta związana była z nadzieją rychłego nadejścia dni wolności narodowej i społecznej dla ludu śląskiego. Mimo licznych prześladowań ze strony władz niemieckich chór rozwijał się bardzo prężnie. Przyczynili się do tego jego założyciele i członkowie. Pierwszym prezesem był Jan Wieczorek z Mikołowa, a pierwszym dyrygentem - Ludwik Piszczek. 8 czerwca 1914 roku chór zarejestrowano w Związku Śląskich Kół Śpiewaczych, a już 21 czerwca chór brał udział w zjeździe okręgu Katowicko - pszczyńskiego na Zadolu k/Piotrowic, gdzie w popisach śpiewaczych na 12 chórów zajął 3-cie miejsce za wykonanie pieśni "Nie opuszczaj nas".

    Z sygnałem nadchodzącej I wojny światowej chór w latach 1914-1918 zawiesił swą działalność, by wznowić ją bezpośrednio po zakończeniu wojny. W 1919 roku chór wystawił sztukę teatralną "Germana", gdzie po raz pierwszy usłyszano ze sceny polskie słowo. Duże zasługi dla rozwoju życia muzycznego Łazisk i chóru "Gwiazda" w latach 1919-1922 miała rodzina Gregerackich. Franciszek Gregeracki był dyrygentem chóru Gwiazda, dyrygentem okręgowym oraz kompozytorem. Jedna z jego pieśni - "Jeszcze nasza wiara słynie" stała się nie tylko Łaziskim hymnem, lecz wykonywana była na całym Śląsku.

    W latach 1923-26, w okresie trudności gospodarczych, nastąpiło osłabienie życia kulturalnego na Śląsku oraz aktywności śpiewaczej chóru "Gwiazda". 28 listopada 1926 roku wybrano nowy zarząd, a chórowi nadano obecną nazwę "Echo". Nowym dyrygentem został Władyław Stańczyk. Działalność kulturalna i śpiewacza chóru ożywiła się. W szeregi chóru wstępowało coraz więcej nowych członków. W 1930 roku chór brał udział w VI Ogólnopolskim Zjeździe Śpiewaków w Katowicach. W roku 1931 na zjeździe okręgowym w Mikołowie "Echo" uzyskało II miejsce, a w kolejnych latach 1932-1934 chór zajmował I-sze miejsca. W 1936 roku pod dyrekcją nowego dyrygenta Pawła Rudego chór wziął udział w dwudniowym Ogólno-śląskim Zjeździe Śpiewaczym w Katowicach, w którym zajął w II kategorii chórów II-miejsce. Pod koniec 1937 roku "Echo" pozyskało do pracy nowego dyrygenta - Karola Stryję. Młody wówczas dyrygent, zarząd, jak i śpiewacy mieli przed sobą rok wytężonej pracy. Zbliżało się 25-lecie istnienia chóru oraz zjazd śpiewaczy, którego organizatorem był jubilat. W przeddzień zjazdu odbył się koncert i wystawienie przez chór sztuki "Krakowiacy i Górale". W konkursie śpiewaczym jubilat - chór "Echo" odniósł kolejny sukces - po raz piąty zdobył I miejsce. Szczególnie wzruszającym momentem dla śpiewaków "Echa" było poświęcenie sztandaru, który ofiarowało chórowi wdzięczne społeczeństwo Łazisk.